Personal: Diabetes Mellitus type 1

21 Jan

Ik wilde graag een logje maken over iets persoonlijks namelijk over Diabetes type 1, ook wel suikerziekte genoemd omdat ik inmiddels 2,5 jaar lang deze chronische ziekte heb. Ik merk dat er veel onwetendheid bestaat over deze ziekte dus wil ik op een luchtige manier hier informatie over geven aan bekenden van mij, kennissen en mensen die hier meer over willen weten.

Allereerst, er bestaan twee varianten Diabetes. Diabetes type 1 en diabetes type 2. Als je alle patiënten met diabetes bij elkaar neemt dan heeft daarvan 90% diabetes type 2. Diabetes  type 2 is de variant die in de media wordt vermeld en waar iedereen zo voor wordt gewaarschuwd. Ik leg eerst op een eenvoudige wijze uit wat type 2 inhoudt.

We hebben allemaal een alvleesklier (pancreas) en dit is een orgaan waarin zogenaamde ‘eilandjes van langerhans’ bestaan die het hormoon Insuline aanmaken. De energie die wij eten en drinken (suikers of koolhydraten) komt in de maag en vanuit daar starten allerlei processen om de voeding te verwerken. Deze energie hebben wij nodig om te kunnen bewegen, nadenken enzovoort. Deze energie wordt via ons bloed getransporteerd naar al onze organen die deze energie nodig hebben. Als deze energie aankomt bij het orgaan moet deze via een soort ‘poortje’ naar binnen gaan zodat deze kan worden gebruikt. Om deze poortjes open te kunnen maken om de energietoevoer te bevorderen is insuline nodig. Insuline zijn een soort ‘sleutels’ die het mogelijk maakt dat we de energie kunnen gebruiken voor al onze organen en weefsels.

Insuline wordt aangemaakt in de alvleesklier en een gezond lichaam maakt deze voldoende aan om al het voedsel te verwerken tot toepasbare energie. Mensen met type 2 diabetes hebben een alvleesklier die teveel belast is om voldoende insuline aan te maken. De alvleesklier van mensen met type 2 diabetes is ‘lui’ geworden door verschillende redenen. Ik wil niet generaliseren maar dit heeft vaak te maken met de ongezonde levensstijl van de hedendaagse cultuur (frisdrank, fastfood, te weinig lichaamsbeweging, overgewicht). Het is daarom ook niet verrassend dat diabetes type 2 steeds meer voorkomt en dat men er voor gewaarschuwd wordt. Mensen met type 2 diabetes hebben vaak al heel veel baat met een dieet waarmee ze afvallen en minder lichaamsgewicht met zich mee dragen waardoor de alvleesklier soms weer gaat functioneren. Mensen met type 2 diabetes zijn vaak al gebaad met 1 of 2 pilletjes per dag die de aanmaak van insuline stimuleert.

Dan ga ik het nu hebben over type 1 diabetes, de variant die ik en 10% van de mensen met diabetes. Een minder bekende variant omdat de media vooral waarschuwt voor type 2. Diabetes type 2 wordt gezien als een welvaartsziekte en daarom is het voor iemand met type 1 beledigend om te horen dat het zou komen door een ongezonde levensstijl. Diabetes type 1 is een auto-immuun ziekte. Iedereen heeft een auto imuun systeem om ziektes en infecties uit ons lichaam te kunnen bevechten. Bij mensen met een auto imuunziekte heeft het systeem eigen gezonde weefsel aangevallen en gebroken. In het geval van diabetes type 1 heeft het auto imuunsysteem zijn eigen alvleesklier (de eilandjes van langerhans daarin) aangevallen en langzaam kapot gemaakt. Hierdoor wordt er geen insuline meer aangemaakt en moet het buitenaf worden toegediend. Dit heeft dus niets te maken met een ongezonde levensstijl. Diabetes type 1 ontstaat voornamelijk in de jeugd.

Ik hoor vaak dat mensen heel genuanceerd praten over diabetes, want het is een ziekte waar heel goed mee te leven is. Ik wil het ook niet dramatischer maken dan het is maar het is een ziekte waar iemand 24/7 mee bezig moet zijn. Ik ben als het ware mijn eigen dokter die continue moet peilen hoeveel medicijnen ik nodig heb op basis van wat ik doe en wat ik eet. Doordat ik geen insuline aanmaak wordt de energie die ik eet/drink niet opgenomen in mijn organen omdat het niet door die poortjes kan komen. De dosering moet ik zelf bepalen door in te schatten hoeveel gram koolhydraten ik eet en dit door te rekenen op de hoeveelheid insuline die ik nodig heb per koolhydraat. Deze rekensom was op het begin heel lastig en omdat ik niet overal waar ik eet met een keukenweegschaal wilde lopen en een rekenmachine om het vervolgens uit te rekenen. Ook was het voor mij heel lastig omdat ik vergeleken met veel andere patiënten veel minder insuline nodig heb. Mijn lichaam heeft maar heel weinig insuline nodig, dit is waarschijnlijk door mijn geringe lichaamsgewicht en mijn gezonde leef -en sportpatroon en de hoeveelheden zijn daardoor vaak niet te vergelijken met die van andere volwassenen. Daarom ben ik begonnen met de hoeveelheid insuline te bepalen op gevoel en door te leren bepaalde voedingsproducten te herkennen en daar de insuline hoeveelheid op te gokken en na een tijd ging dit heel goed.

Als ik geen insuline zou toedienen dan blijven de suikers uit mijn voeding (koolhydraten zoals aardappels, brood etc.)  in mijn bloed zweven en dit zorgt voor een hyper :  hoge bloedsuiker. De energie kan dan niet benut worden door mijn organen. Ik voel me hierdoor vermoeid, hoofdpijn, heb dan slechter zicht aan mijn ogen en veel dorst omdat mijn lichaam wil dat ik via mijn blaas alle suikers verlies. Wanneer ik teveel insuline zou gebruiken of meer lichaamsbeweging heb dan ik dacht toen ik insuline toe diende dan krijg ik een hypo. Ook stress kan een hypo veroorzaken. Een hypo is wat gevaarlijker omdat bij een te lage bloedsuiker iemand in coma kan raken. Het is daarom belangrijk om een snelle suiker te nemen (appelsap, ranja) en vervolgens een langzame suiker (brood, granen) om de suiker weer te reguleren.

Zelf heb ik een insuline pomp die ik op mijn heup heb aangebracht. Dit is een soort mini infuus waarin een insuline reservoir zit die ik bij me draag en draadloos via een afstandbediening kan toedienen. Deze insuline pomp heb ik nu 1,5 jaar en geeft me veel vrijheid doordat ik niet steeds met een insuline pen hoef te injecteren. In deze pomp zit een canule (flexibele naald) waardoor de insuline via mijn huid wordt toegediend. Dit bespaart een hoop pijn, blauwe plekken maar ook geeft het me wat meer privacy in het openbaar. Wel moet ik nog steeds zelf bepalen hoeveel insuline ik toedien en gemiddeld 4-6x per dag mijn bloedsuiker meten met een bloedtest om te controleren of de waarde goed is. Diabetes is 24/7 per dag schipperen om de bloedsuiker goed te houden door constant na te denken over wat ik eet, hoe actief ik ben en wanneer een volgend eetmoment komt. Het wendt gelukkig wel vrij snel en ik kan me niet meer herinneren hoe het was om gewoon te eten wat je wilt zonder daarbij na te denken over bloedsuiker, insuline etc.

Ik denk liever niet na over de toekomstige complicaties ter gevolge van diabetes zoals: nierfalen, blind worden, amputaties voeten etc. en nog meer enge horrorverhalen. Ik leef heel bewust en heel gezond en ik denk dat dat me ouder maakt dan iemand die dit niet doet zonder diabetes. Ik leef en geniet met de dag en de minuut. Ik ben heel erg gelukkig en mijn diabetes zit mijn geluk niet in de weg. Het is een deel van mijn leven en velen kennen mij al niet meer zonder dit deel. What doesn’t kill you makes you stronger!.

Ik wil binnekort een logje wijden aan ‘een dag in mijn leven met diabetes’ om wat meer duidelijkheid te scheppen.

omni pod2

Bovenstaande foto is mijn overlevingspakket haha. Dit draag ik altijd en overal bij me. In dat tasje zit mijn omni pod insuline pomp met bloedsuikermeter, insuline pen voor in nood, wat snelle suikers en test strips. I’d be lost without it haha. Gelukkig heb ik er een roze cover omheen en krijg ik soms opmerkingen over mijn hippe ‘telefoon’.

Ik wil dit logje afsluiten met een aantal fabels of quotes die ik regelmatig hoor:

  • Heb je diabetes gekregen omdat je heel veel snoepte? 
  • Als je diabetes hebt mag je toch helemaal geen suiker eten?
  • Ik heb speciaal suikervrij gebak voor je gemaakt ivm diabetes! Super lief natuurlijk maar niet nodig 🙂

Ik hoop met dit logje meer duidelijkheid gegeven heb over mijn persoonlijke leven met diabetes en wat dit inhoudt. Ik hoor graag in de comments of het duidelijk genoeg was, of je er wat aan hebt of dat je ervaringen met diabetes hebt die je graag wil delen.

Advertenties

17 Reacties to “Personal: Diabetes Mellitus type 1”

  1. Miranda 21 januari 2013 bij 09:32 #

    Ik ken niet zo heel veel mensen met diabetes, maar degene die ik ken moeten hun leven er wel degelijk op aan passen, net wat je al beschrijft, jezelf prikken, controleren, in de gaten houden etc…
    Vind dat je het heel duidelijk beschreven hebt!

  2. Jesdiny 21 januari 2013 bij 10:25 #

    Wat heftig! Wel een goed artikel om inderdaad eens duidelijkheid te verschaffen. Er wordt veel geschreven in de media en soms lezen mensen maar half waardoor er veel gedachten ontstaan die helemaal niet waar is.

    • Jesdiny 21 januari 2013 bij 10:26 #

      Niet waar ZIJN dus haha

    • kellycaresse 21 januari 2013 bij 10:36 #

      ja precies! Dankjewel voor je reactie. De media vormt een ander beeld en dat is niet fijn om mee geconfronteerd te worden soms. 🙂

  3. Laura Louise - Fablouise 21 januari 2013 bij 10:32 #

    Jeetje heftig zeg, wel interessant om over te lezen!

  4. Life of Simone 21 januari 2013 bij 11:29 #

    Goed artikel! Denk inderdaad dat heel veel mensen het verschil niet weten. Mijn vader heeft een verlaat typ 1, ze zijn er op zijn 49e pas achter gekomen, maar hij is niet te dik ,beweegt genoeg, en pillen werken niet.. komt maar heel weinig voor, maar ik weet inderdaad dat je er constant rekening mee moet houden.. kan heel vervelend zijn 😦

    • kellycaresse 21 januari 2013 bij 20:50 #

      Dankjewel voor het compliment! Ik kan me voorstellen dat je vader daardoor met veel vooroordelen over type 2 over zich heen krijgt terwijl hij juist zo gezond leeft. Kan me voorstellen dat het heel vervelend is als je vader diabetes heeft :(.

  5. Annelie 21 januari 2013 bij 18:05 #

    gaaf dat je, jezelf zo open geeft op je blog 🙂 diabetes, i weet hoe erg het is want mijn tante heeft het ook, je ziet echt als je bij haar bent wat je allemaal moet doen en rekening moet houden. heb niks meer dan respect 🙂

  6. Joyce 21 januari 2013 bij 21:34 #

    Wat goed dat je hier een artikel over geschreven hebt. Heel veel dingen wist ik niet en nu dus wel! En wat ga je er goed mee om, daarmee mag je wel trots op jezelf zijn! Veel liefs xxx

    • kellycaresse 21 januari 2013 bij 21:35 #

      Ah dankjewel Joyce voor je lieve berichtje en compliment! Super lief! xxxx

  7. Leonie 22 januari 2013 bij 11:55 #

    Dit is zelfs voor mij een eye-opener! Zelfs ik heb er nooit bij stilgestaan dat er zoveel vooroordelen heersen en dat je als diabeet vaak afgeschilderd wordt als iemand met een ongezonde leefstijl. Ik zal in de toekomst dan ook benadrukken dat het óók een auto-immuumziekte is en je dus niet alle diabeten over één kam kunt scheren. Knap van je dat je er zo luchtig mee om kunt gaan!

    • kellycaresse 23 januari 2013 bij 17:58 #

      Dankjewel voor je reactie Leonie!

      Mooi dat je deze tips mee kan nemen naar je werk als diëtiste! Wat leuk dat je reageert!

  8. rachel 23 januari 2013 bij 10:07 #

    goed en informatief stuk mop, de hypos ken ik wel want die heb ik ook gehad en die zijn not nice. ik wist ook nog een hoop dingen niet maar door dit stukje is het een stuk duidelijker 😉

  9. Nadia Rampersad 30 oktober 2013 bij 09:03 #

    Hoi Kelly, wat leuk dat je een blog hebt geschreven! Ik ben op je site terecht gekomen omdat ik op zoek ben naar ervaringen in gebruik met de Omnipod. Zelf heb ik 22jaar diabetes en moet nu een nieuwe pomp gaan kiezen. Hoe bevalt de pomp zonder slang? Hoor graag van je, je mag me ook een mailtje sturen. Nadia

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: